Τρεις λησμονημένοι παράδεισοι στη δυτική γωνιά της Ελλάδας. Αγνωστα στους περισσότερους τα Διαπόντια νησιά, απλή αναφορά στα σχολικά βιβλία και τους ταξιδιωτικούς οδηγούς. Κι όμως, οι τρεις μικροί «δορυφόροι» της Κέρκυρας είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στον ελληνικό χώρο. Οργιώδης βλάστηση, γαλαζοπράσινα νερά, απέραντες παραλίες, λιγοστοί ευγενικοί κάτοικοι, φύση και ησυχία
Η είσοδος του λιμανιού στην Ερεικούσσα Στο δυτικότερο άκρο της Ελλάδας, εκεί που σμίγουν οι αέρηδες της Αδριατικής και του βορείου Ιονίου, η φύση «ζωγράφισε» μια σειρά από νησάκια και βραχονησίδες. Τα κατοικημένα νησιά είναι το Μαθράκι, οι Οθωνοί και η Ερεικούσσα (ή Ερρίκουσα ή Μερλέρα). Τρεις ανεμοδαρμένες κοινότητες με λιγότερους από 100 κατοίκους η καθεμιά, άμεσα εξαρτώμενες από την Κέρκυρα, οικονομικά, κοινωνικά και συγκοινωνιακά. Οσο για τον τουρισμό; Οχι πολλά πράγματα. Κυρίως τουρίστες της μιας μέρας, που έρχονται από την Κέρκυρα ημερήσια εκδρομή για μπάνιο. Ισως αν γινόταν να συνδεθούν με «ιπτάμενα δελφίνια» με την Κέρκυρα, η μοίρα τους να ήταν διαφορετική.
Οθωνοί. Στη θέση Αμμος του λιμανιού, υπάρχει ένας κυματοθραύστης με προβλήτα που αποτελεί αγαπημένο σημείο των σκαφών αναψυχής Τα νησάκια έχουν σπίτια δυσανάλογα πολλά για τον πληθυσμό τους. Τα δύο τρίτα των κτισμάτων δεν κατοικούνται πια, καθώς σχεδόν όλοι οι νέοι έφυγαν μετανάστες. Τα σπίτια που κατοικούνται ξεχωρίζουν με τους όμορφους κήπους και τις περιποιημένες σκεπές, τις πόρτες και τα παράθυρα. Στα τέλη του 19ου αιώνα σημειώθηκε το πρώτο μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα για την Αμερική. Σταδιακά τα νησιά άδειασαν. Σήμερα κάποιοι συνταξιούχοι επιστρέφουν από την Αμερική και την Αυστραλία και περνούν όλο το καλοκαίρι στα χωριά τους. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος θυμίζουν τα Διαπόντια των παλιών καιρών.
Στα ιστορικά αρχεία της Κέρκυρας, αναφέρεται ότι τα νησιά ήταν ακατοίκητα ώς τη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571. Στη συνέχεια πληθυσμοί από την Ηπειρο και τα άλλα Ιόνια νησιά μετακινήθηκαν, για λόγους ασφαλείας, αρχικά προς τους Οθωνούς και, όταν έγιναν... πολλοί, μετοίκησαν και στα διπλανά νησάκια. Από τότε η πορεία τους ήταν αξιόλογη, ώσπου άρχισε ο ξενιτεμός.
Η Ερεικούσσα είναι κυριολεκτικά πνιγμένη στο πράσινο, το οποίο κατακλύζει τα πάντα και φτάνει μέχρι τη θάλασσα Το μικρό φέριμποτ «Αλέξανδρος» είναι σήμερα η γέφυρα που ενώνει τα νησιά με την Κέρκυρα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ξεκινάμε μαζί του το ταξίδι μας με πρώτη στάση το κοντινότερο νησί, μόλις έξι μίλια από τις βόρειες ακτές της Κέρκυρας, την Ερεικούσσα. Εδώ, οι εικόνες που έχουμε από την αρχοντική, κοσμοπολίτισσα Κέρκυρα χάνονται μονομιάς.
Στο λιμάνι, που είναι και μια τεράστια και υπέροχη παραλία, κατεβαίνουν λιγοστοί επιβάτες. Αυτοκίνητο δεν χρειάζεται να φέρει κάποιος, καθώς το νησί είναι μια ανάσα για το περπάτημα. Και τι περπάτημα! Μέσα από δασώδη σκιερά και μοσχομυριστά μονοπάτια. Το μάτι πλανιέται σε λόφους με ελαιώνες, δασάκια με κυπαρίσσια, λεύκες και ρείκια, αλλά και ρυάκια και πηγάδια. Η συνολική έκτασή της είναι περίπου 4,5 τ.χλμ. και η διάμετρός της μόλις ξεπερνάει τα δύο χιλιόμετρα.
Μια μικρή γλυκιά αγκαλιά: το λιμάνι της Ερεικούσσας μάς υποδέχεται Κοντά στο παλιό λιμάνι, το Φύκι, λειτουργούσε στα χρόνια της Ενετοκρατίας το νταμάρι όπου δούλευαν κατάδικοι στην εξόρυξη της οικοδομικής πέτρας. Ακόμη και τώρα το μέρος αυτό ονομάζεται «κάτεργο».
Ο οικισμός της Ερεικούσσας εκτείνεται σε έξι συνοικίες και οι κάτοικοί της είναι κυρίως ψαράδες. Υπάρχει και Δημοτικό σχολείο, δωρεά του ευεργέτη Αν. Συγγρού, που πότε λειτουργεί και πότε όχι, ανάλογα αν υπάρχουν παιδιά, συνήθως δύο με τρία. Τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι άρχισαν να καλλιεργούν και πάλι τους ελαιώνες που είχαν εγκαταλείψει. Μάλιστα, λειτουργεί ξανά και το λιοτρίβι με τον παραδοσιακό πέτρινο μύλο.
Μικρό μουσείο αναμνήσεων η «Νέα Υόρκη» στο Μαθράκι Τα μονοπάτια οδηγούν στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το ελικοδρόμιο του νησιού, στην παραλία Μπραγκίνι ή στο Φύκι. Ομπρέλες δεν χρειάζονται στην Ερεικούσσα, ούτε και στα άλλα δύο νησιά. Τα δέντρα φτάνουν ώς την άμμο της παραλίας και χαρίζουν απλόχερα τη σκιά τους. Στο νησί υπάρχει μικρό ξενοδοχείο με περίπου 30 δωμάτια και ταβέρνα με ντόπιες νοστιμιές. Υπάρχουν και λίγα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Από το νησί περνούν τουριστικά καΐκια από το Σιδάρι της βόρειας Κέρκυρας και ιδιωτικοί θαλαμηγοί όσων προτιμούν μια απόδραση έξω από τα συνηθισμένα. Και η Ερεικούσσα κρατάει το λόγο της.
Στους παραδοσιακούς οικισμούς της Ερεικούσσας Ο «Αλέξανδρος» μάς αφήνει στο λιμάνι Πλάκες στο Μαθράκι. Τώρα τα μάτια μας συνήθισαν την άγρια ομορφιά των Διαπόντιων. Είναι το μικρότερο, με έκταση μόλις 3,1 τ.χλμ. και το πιο κοντινό προς τις ακτές της Κέρκυρας, καθώς απέχει μόλις τέσσερα μίλια. Το νησί χωρίζεται σε δύο τμήματα, την Κάτω Πάντα προς τα βόρεια και την Ανω Πάντα προς τα νότια κι έτσι οι κάτοικοι χωρίζονται σε Απανωπαντίτες ή Απανωμερίτες και Κατωπαντίτες ή Κατωμερίτες.
Σε όλη τη βορειοανατολική πλευρά του νησιού εκτείνεται η αχανής παραλία Πορτέλο, ένας πραγματικός παράδεισος για τους κολυμβητές όλων των ηλικιών, αλλά ιδανική και για δύτες και ψαροντουφεκάδες.
Η Ερεικούσσα προσφέρεται για πεζοπορία μέσα από λιβάδια, ελαιώνες και κυπαρίσσια Ο μοναδικός τσιμεντόδρομος στο νησί οδηγεί στον όρμο Απιδιές όπου υπάρχουν ακόμα οι εγκαταστάσεις του παλιού λιμανιού, που εγκαταλείφθηκε και τώρα έγινε καταφύγιο για τους ψαράδες.
Σε όλο το νησί υπάρχουν πέτρινα μονοπάτια για ρομαντικές βόλτες ώς την ψηλότερη κορυφή των λόφων, το Μεροβίγλι. Ο κύριος οικισμός δεν φαίνεται από το λιμάνι, έτσι όπως είναι πνιγμένος στο πράσινο. Μια βόλτα και μας αποκαλύπτεται σε όλο το μεγαλείο του. Αυτό που ξεχωρίζει στα βόρεια του νησιού είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου, μια υπέροχη εκκλησία που χρονολογείται από το 1675. Δεν έχει τρούλο, αντίθετα έχει στην οροφή αγιογραφίες μέσα σε ειδικές κορνίζες. Στα νότια έχουν το ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Αλησμόνητη εμπειρία είναι και η βόλτα με καΐκι ή βάρκα στο διπλανό ακατοίκητο νησάκι Διάπλο και στις γύρω βραχονησίδες.
Μαθράκι. Στα βορειοανατολικά η αχανής παραλία του Πορτέλο με την εξαιρετική αμμουδιά και τα πεντακάθαρα ρηχά νερά της Στη βόλτα αυτή συναντάμε δύο μεγάλους βράχους που ορθώνονται στη θάλασσα. Οι ντόπιοι τους ονομάζουν Καράβι και Αρκούσα. Ο θρύλος λέει ότι πρόκειται για το πλοίο και τη βάρκα πειρατών που πήγαιναν να κουρσέψουν την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Αλλά ο άγιος πέτρωσε το καράβι και τη βάρκα πριν φτάσουν στην ακτή.
Στο νησί μένουν μόνιμα λιγότεροι από 100 άνθρωποι, οι περισσότεροι μεγάλης ηλικίας. Υπάρχουν δύο μικρά συγκροτήματα με ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται το παραδοσιακό καφεπαντοπωλείο «Νέα Υόρκη», με την ξεθωριασμένη καρτ ποστάλ του Μανχάταν, προς τιμήν των ξενιτεμένων συμπατριωτών.
Τιρκουάζ νερά στη βορειοδυτικότερη ελληνική παραλία. Ξυλοσειρμοί, στους Οθωνούς Το Μαθράκι, αλλά και τα υπόλοιπα νησιά είναι μια πολύ σημαντική περιοχή για την ορνιθοπανίδα, καθώς όλα αποτελούν τόπο αναπαραγωγής για θαλασσοπούλια και αρπακτικά.
Αφήνουμε τους φίλους μας στο Μαθράκι και βάζουμε πλώρη για τους Οθωνούς, την απόλυτη δυτική γωνιά του ελληνικού κράτους, με τις ιταλικές ακτές να απέχουν μόλις 40 μίλια. Είναι το μεγαλύτερο από τα νησιά, με έκταση 10,8 τ.χλμ. Εκτείνεται σε μήκος 5,6 και πλάτος 3,6 χιλιομέτρων.
Ηλιος, θάλασσα, βράχια, λίγοι και καλοί στην απέραντι παραλία Φύκι, στην Ερεικούσσα Στο νησί υπάρχουν πέντε διάσπαρτοι οικισμοί. Κυριότεροι είναι ο Αμμος, που θεωρείται πρωτεύουσα, και το Χωριό. Κάποτε το νησί διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα ταξίδια προς την Αδριατική και το λιμάνι του Αμμου γνώρισε μεγαλεία. Οι Οθωνιώτες αποδείχτηκαν ικανότατοι θαλασσοπόροι και η ξυλεία του νησιού τούς επέτρεπε να χτίσουν τα δικά τους καράβια. Από τη λαμπρή εκείνη περίοδο, σήμερα έχουν απομείνει μόνο ερείπια φρουρίων.
Στο νησί το κλίμα είναι ιδανικό και στη διάρκεια της αγγλικής κατοχής έγινε τόπος ανάρρωσης για τους άρρωστους στρατιώτες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Σκαρφαλωμένος στην απότομη βουνοπλαγιά του βουνού Μεροβίγλι μπορεί κάποιος να απολαύσει την υπέροχη θέα από το μεγαλύτερο μέρος των Οθωνών Στο ακρωτήρι Καστρί, στην ανατολική πλευρά του νησιού, δεσπόζει ο φάρος. Κατασκευάστηκε το 1872, καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά την αποχώρησή τους, αλλά επιδιορθώθηκε στην αρχική του μορφή.
Και εδώ το αυτοκίνητο είναι περιττό, παρ' όλο που υπάρχει ένα κομμάτι ασφαλτοστρωμένου δρόμου. Πιο απαραίτητη είναι η βάρκα για βόλτες και κυρίως για τον περίπλου του νησιού. Πλέοντας στα τιρκουάζ νερά και αποφεύγοντας τους τεράστιους κάθετους βράχους, θα συναντήσουμε τη Σπηλιά της Καλυψώς, όπου η μυθολογία θέλει να κρατούσε αιχμάλωτο τον Οδυσσέα.
Ο Ηλιος και οι σκιές παίζουν με τα σύννεφα πάνω από τα Διαπόντια νησιά Το λιμάνι στον Αμμο προφυλάσσεται από μεγάλους βράχους. Πίσω από τον κυματοθραύστη προβάλλουν δύο θαλαμηγοί. Οι ντόπιοι τους γνωρίζουν. Είναι Ιταλοί που αγάπησαν το νησί και έρχονται τακτικά. Ερχονται και άλλα σκάφη με Κερκυραίους που αναζητούν την περιπέτεια στη φύση.
Εδώ οι δυνατότητες για πεζοπορία είναι μεγαλύτερες, με περισσότερους λόφους και μονοπάτια ανάμεσα στα παραδοσιακά σπιτάκια και τους κήπους. Από την ψηλότερη κορυφή, το Καλοδίκι (217 μ.), μπορεί κάποιος να αγναντέψει τα ψηλά βουνά της Αλβανίας, τα χαμηλότερα της Κέρκυρας, αλλά και τους λόφους των άλλων Διαπόντιων νησιών.
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Από την Κέρκυρα: κατά τους θερινούς μήνες πραγματοποιούνται καθημερινά δρομολόγια. Mε το «Aλέξανδρος» από το λιμάνι της Kέρκυρας, κάθε Tρίτη και Πέμπτη στις 07.00. Kάθε Παρασκευή στις 16.00 και κάθε Kυριακή στις 09.00. Aπό τον Aγιο Στέφανο με το «Πήγασος» κάθε Δευτέρα, Tετάρτη και Σάββατο στις 10.45 για Mαθράκι - Oθωνούς. Για την Eρεικούσσα τη Δευτέρα στις 08.00 και την Παρασκευή στις 15.00. Για επιβεβαίωση των δρομολογίων στο Λιμεναρχείο Κέρκυρας τηλ.: 26610-32.661. Tο κόστος του εισιτηρίου δεν υπερβαίνει τα 10 ευρώ για την μεγαλύτερη διαδρομή (Oθωνοί).
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
